of het leven van een scharrelkip
Ik ben een scharrelkip, ik zal het maar eerlijk toegeven,
ik pik hier en daar een graantje mee en als het me niet bevalt, dan verhuis ik over naar een ander weiland. Mijn laatste graanveld ligt ergens bij Deurne. Het is een redelijk klein weiland, pure Hollandse grond, maar wel grond waar al een lange tijd niet meer op gescharreld is volgens mij. Enfin, wij gedatet, lang leve de liefde, lang leve de lol. Maar toen kwam het moment, op het station wachten op de laatste trein.
En nu komt dan hetgene wat ik verkeerd deed, we waren ècht aan het wachten op de laatste trein. De fout lag als volgt: je altijd moet wachten op de één na laatste trein.
Het doorslaggevende moment van zoenen is bij mij altijd het moment dat mijn trein arriveert en ik dus in moet stappen. Dan heb je dus ongeveer 10 seconden de tijd om je tong in haar keel te steken en een potje te roeren alsof je leven ervan afhangt. Om dan op een milliseconde na je trein niet te missen. Met de kans dat je nieuwe colbertje tussen de klapdeuren van dat geel-blauwe gedrocht op spoorwegen belandt. Dat terwijl zij ondertussen nog jouw speeksel van haar gezicht aan het afvegen is met de zijkant van haar mouw. Een betreurenswaardige situatie vertel ik je.
Neem dus altijd de één na laatste trein. Herhaal alle stappen die ik zojuist heb beschreven, maar maak van de 10 seconden zoenen, 30 seconden zoenen. Draai jezelf dan om, geeft haar wederom de tijd jouw speeksel van haar gezicht af te vegen, en zeg ‘KUT, mijn trein is al vertrokken!’ terwijl je het verschrikkelijke vertragingsmonster nakijkt.
Doe even alsof je het uiterst vervelend vindt en zeg dan ‘Achja schat, des te meer tijd met jou’. In Deurne vertrekken de treinen ’s avonds om het uur, dus vervolgens heb je een UUR lang de tijd om je natte lap er eens flink uit te hangen en een lekker potje te huigkluiven op zo’n prachtig onderschat station. Terwijl je elke 10 minuten het piepende geluid hoort van iemand die incheckt bij de OV-chipkaart scanner die naast je staat en een dakloze junk een paar meter verderop zijn laatste druppels port naar binnen werkt. Na een uur heb je wel genoeg gehad van dat getongworstel en pak je fijn, alsnog, met een voldaan gevoel de laatste trein naar huis.
Of naar één of ander nieuwe weiland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten